લઘુકથા

ડિસ્ટિંક્શન

રાજુ સ્કુલેથી સીધો ઘરે જવા નીકળ્યો.
"આજે કોઈ ફ્રેન્ડ્સને મળવું નથી. સીધો ઘરે જઈ મમ્મી પપ્પાને મારૂં ઈનામ દેખાડું. કેટલું સરસ ચિત્ર દોરાયું હતું! નંબર તો આવે જ ને!"
"આપણો રાજુ ડિસ્ટિંક્શનમાં પાંચ માર્ક માટે પાછો પડી ગયો. રખડપટ્ટી અને ચિત્રમાંથી ઊંચો આવે તો ને?
મમ્મીનો અવાજ ઘર બહારથી જ કાને પડ્યો. સાયકલ પાછી વાળી દીધી ફ્રેન્ડને મળવા.

ટાઈમ ટ્રાવેલ

સૌમ્યાને લઈ ઘણા દશકાઓ પછી સુકેશ ગામડે ગયો અને ઘર ખોલ્યું.
સૌમ્યા યુએસમાં બોર્ન એન્ડ બ્રોટ અપ છોકરી. ઘર ખોલતા જ ધુળ ઉડી અને એને એલર્જીની દવા અર્જન્ટ લેવી પડી.
સુકેશ એક ખુણામાં ગોખલા પાસે ઉભો ઉભો જોતો હતો. બાળપણનો ભમરડો હજી તેની જગ્યાએ જ હતો.
સૌમ્યાએ પુછ્યું, "આ શું છે?"
"મારૂં ટાઈમ ટ્રાવેલ મશીન!" સુકેશે એક સેકન્ડમાં જ જવાબ આપી દીધો.

એકલતા

વેદાંત આધ્યાત્મિક જીવ હતો. લગ્ન કર્યા નહતા. પણ મમ્મી-પપ્પા ગુજરી ગયા પછી સાવ એકલો પડી ગયો હતો. કોઈક ઘરમાં સાથે હોય તો સહારો રહે તેમ લાગતું હતું.
રમેશ તેને મળવા આવ્યો. પોતાનું ભર્યુંભાદર્યું કુટુંબ હતું એટલે એકલતાનો પ્રશ્ન નહતો.
"યાર, વેદાંત, હવે સહન નથી થતું. ઘરમાં બહુ ઝગડા થાય છે. ક્યાંક એકલા રહેવા જતો રહું તેવું મન થાય છે."
રમેશે વેદના વ્યક્ત કરી અને વેદાંત પોતાનું બધુ દુઃખ ભુલી ગયો.

ભુખરો

મોહનિશે ચિત્રનો સામાન કાઢીને ગોઠવ્યો અને મજુરી કરતા સ્ત્રીપુરુષો અને તેમના નાગાપુગા બાળકો સામે જોયું.
બાળકો કુતુહલ અને કંઈક ડરની નજરે ચિત્રના સામાનને જોતા હતા. તેણે વિનિતાને હસતા હસતા પુછ્યું, "એક જ રંગના શેડમાંથી આ ચિત્ર બનાવુ તો ક્યો રંગ રખાય? લાલ? પીળો? ગુલાબી?"
"ભુખરો", જવાબ સાંભળતા જ મોહનિશના હાથમાંથી પીંછી છુટી ગઈ.